دو قلوهای افسانه ای

پروردگارا،

به دستهایم که خالیست از محبت،

نظری بینداز،

بنگر که چگونه در ناتوانی مانده ام.

ای دانای بی نیاز ،

هر جا که باشم نام تو را بر لب دارم

ویاد تو در دلم غوغا می کند.

آرزوهایم را به ظرفی می گویم

که

درونش آب زلال وشفافی جای دارد

وآن را به زیر سبزترین گل باغچه می ریزم.

آری ،

می دانم با شکوفا شدن گل باغچه

آرزوهایم براورده می شود.

محبوبم!

ای همکلام زندگی ام!

می ستایمت.

تویی که ساده زیستن را به من اموختی.

بدون تو زندگی بی معناست

و روزهایی که تو واقعیت داشته ای ،

برابر چشمانم به تصویر در می اید.

نگاهت اشعه ای از خورشید است

که مرا به زندگی کردن وا می دارد

در یاد من زنده ای.

در یاد تو زنده ام

وفراموشی هرگز در ما رخنه نخواهد کرد.

وقتی توهستی قناری ها پر معناتر می خوانند.

وقتی تو هستی ،درخت ها همه به من سلام

میگویند تو همه ی رنگ ها برای ام نیلوفری اند.

وقتی تو هستی ستاره ها پرنورتر و مهتاب ،

درخشان تر وچشمه شفاف تر است.

شاپرک ها و پروانه ها ،بی پروا برای ام می رقصند

و شب تا ب ها با نوری افزون تر می تابند.

وقتی تو هستی من سعادتمند تر ین

و خوشبخت ترین هستم.