دو قلوهای افسانه ای

کاش میشد ،بچگی رازنده کرد

کودکی شد ،کودکانه گریه کرد

شعر "قهر قهر "تا قیامت را سرود

ان قیامت ،که دمی بیش نبود

فاصله با کودکی هامان چه کرد؟

کاش میشد ،بچگانه خنده کرد...

سهم من از تو عشق نیست

ذوق نیست

اشتیاق نیست

همان دلتنگی بی پایانی است که

شبها دیوانه ام میکند...!