دو قلوهای افسانه ای

گاهی دلم از هر چه آدم است می گیرد

گاهی دلم دو کلمه حرف مهربانانه می خواهد

نه به شکل دوستت دارم ویا نه به شکل بی تو میمیرم

ساده باشد مثل:دلتنگ نباش،

            فردا روز دیگریست...

درد اگر سینه شکافد،نفسی بانگ مزن

درد خود را به دل چاه مگو

استخوان تو اگر آب کند آتش غم

اب شو ،آه مگو

آرامش یعنی تو زندگیت به هیچ کس وهیچ چیز

      وابسته نباشی

اینطوری دیگه نه حسرت به دست آوردنش رو میخوری

نه غصه از دست دادنش رو

حتی دوباره لبخند زدن هم

دل میخواهد

       که من دیگر ندارم...

سکوت بی بهانه ترین صدای مهر است

ومن سکوت می کنم تا بگویم

       دوستت دارم...

همیشه سکوت نشانه رضا نیست

گاه سکوت یعنی اما  ،یعنی اگر،یعنی هزار ویک دلیل

که دل می ترسد بلند بگوید

برای از دست ندادنت.

این روزها دلم اصرار دارد فریاد بزند

اما من جلوی دهانش را می گیرم

وقتی می دانم کسی تمایلی به شنیدن صدایش ندارد

سکوت وصبوری آدم ها را

به حساب ضعف وبی کسی شان نگذارید

شاید هنوز به چیزهایی پای بند ند

چیزهایی که شما یادتان نمی آید

همیشه سکوت خوب نیست

گاهی خرد میشوی زیر بار حرف های نگفته

غافل از اینکه به تو تهمت بی جنبگی می زنند...

سکوت خطرناک تر از حرف های نیش دار است

کسی که سکوت می کند

روزی حرفهایش را سرنوشت به شما خواهد گفت...