دو قلوهای افسانه ای

گاهی دلم از هر چه آدم است می گیرد

گاهی دلم دو کلمه حرف مهربانانه می خواهد

نه به شکل دوستت دارم ویا نه به شکل

بی تو می میرم

ساده باشد،مثل ،

دلتنگ نباش

فردا روز دیگریست...

دلم شکست!

عیبی ندارد شکستنی است دیگر،میشکند!

اصلا فدای سرت،قضا وبلا بود از سرت دور شد...

اشکم بی امان میریزد!

مهم نیس!

آب روشنی است!!!

خانه ات تا ابد روشن 

عشق من ...

به جای دسته گلی که فردا برسر مزارم میگذاری

امروز به شاخه گلی کوچک یادم کن

به جای سیل اشکی که فردا برمزارم نثارم میکنی

امروز با تبسمی شادم کن

به جای آن متن های تسلیت گونه ای که

فردا در روزنامه ها می نویسی

امروز با پیغامی کوچک خوشحالم کن...

من امروز به تو احتیاج دارم نه فردا

زندگی زیباست

به زیبایی چشمهای پف کرده از

هق هق های شبانه

به زیبایی بغض نفس گیر روزانه...

به زیبایی قلب تکه تکه  شده از شکستنهای بیشمار

به زیبایی نفسی که از تنگی بالا نمیاد

به زیبایی تمام شدن تدریجی من

آری

زندگی زیباست...

حکایت من...

حکایت کسی بود که عاشق دریا بود

اما قایقی نداشت

دلباخته سفر بود

اما همسفر نداشت

حکایت کسی بود که زجر کشید

اما خنجر نزد

زخم داشت اما ننالید

گریه کرد اما اشک نریخت

حکایت من حکایت کسی بود که

پر از فریاد بود

اما

سکوت کرد تا همه ی صداها را بشنود.

دیدی ای دل عاقبت زخمت زدند

گفته بودم مردم اینجا بدند،

دیدی ای دل ساقه ی جانت شکست

آن عزیزت عهد وپیمانت شکست،

دیدی ای دل در خیابان یک یار نیست

هیچکس در زندگی غم خوار نیست

دیدی ای دل حرف من بیجا نبود

از برای عشق اینجا جا نبود

تو بهار عمر را دیدی چه شد

زندگی را هیچ نفهمیدی چه شد

دیدی ای دل دوستی ها بی وفاست

کمترین چیزی که میابی  وفاست

ای دل اینجا باید از خود گم شوی

عاقبت هم رنگ این مردم شوی

دلم صبور باش

گفته بودم دل مبند

مهربانی چشم های زیبایش

سرابی بیش نیست!

نور چشم هایش،

به خیالت تو را از تاریکی سیاه

تنهایی بیرون کشیده!

دیدی دلم،

دوباره در سیاهچاله ی غم

دست وپا می زنی!

آنکه می رود فقط می رود ولی آنکه می ماند

درد می کشد

غصه می خورد

بغض می کند

اشک می ریزد

وتمام روحش را به آ تش می کشد

ودر انتظار بازگشت کسی که هرگز

باز نخواهد گشت

آرام آرام خاکستر می شود...

آری،

این است خاصیت عشق یک طرفه ...

 مرنجان دلم را که این مرغ وحشی

زبامی که برخواست مشکل نشیند

اگر روزی داستانم را نقل کردی بگو

بی کس بود اما کسی رو بی کس نکرد

بگو  تنها بود اما کسی را تنها نگذاشت

بگو  دلشکسته بود اما دل کسی را نشکست

بگو  کوه غم بود ولی کسی را غمگین نکرد

ودر آخر بگو

شاید بد بود ولی بد کسی را نخواست...